Home | Veelgestelde vragen
 


FAQ

Op deze pagina lees je veelgestelde vragen.
 

Staat jouw vraag hier niet bij?…leg het ons voor, wij helpen je graag.


 

Ik wil leren duiken,...waar te beginnen?

Ons ‘in-3-stappen-naar-je-duikbrevet-plan’ wordt erg gewaardeerd:
Als je nog nooit onderwater bent geweest en het ook wel een beetje spannend vindt kun je het beste beginnen met (stap 1) een proefduikje (gratis) of met (stap 2) het PADI introdcutieprogramma ‘Discover Scuba Diving’.
 

Daarna is de eerste duikopleiding die je kunt gaan doen (stap 3) de ‘PADI Open Water Diver’ opleiding, elke duiker is daarmee begonnen.
 

 

Wat is beter,...leren duiken in Nederland of in het buitenland?

Deze vraag krijgen wij vaak en het antwoord is eenvoudig want voor beide is wat te zeggen.
 

Of je nu je PADI duikbrevet in Nederland wilt gaan halen of in het buitenland,…het programma en de inhoud is hetzelfde enkel de periode waarover je het doet verschilt.
Een duikopleiding in Nederland duurt meestal een paar maanden, in het buitenland gaat het vaak in 3-4 dagen omdat je een paar dagen ‘full-time’ met duiken bezig bent.
 

Vaak wordt er gezegd dat leren duiken in het buitenland kwalitatief niet goed is omdat er enkel aan commerciële resultaten wordt gedacht, dit zou niet mogen zeker niet bij PADI duikscholen want PADI duikscholen staan onder strenge controle en veiligheid staat altijd bovenaan!
 

Als er in het buitenland geen Nederlandse instructeurs zijn kan leren duiken in het buitenland soms wel een taalbarrière opleveren.
(Wij zijn verbonden aan Dive College Lanzarote, een Nederlands PADI 5 STAR Instructor Development Centre, dus geen taalbarrière.)
Een ander aspect is het zicht onderwater en het klimaat, vaak zijn die in het buitenland beter maar ook onze Nederlandse wateren zijn mooi onderwater.
 

Voor beide valt dus wat te zeggen en besef dat of je nu je duikbrevet in Nederland haalt of in het buitenland,…je bent in beide gevallen nog geen duiker dat word je door ervaring, niet door de plaats waar je hebt leren duiken!
 

Wij bieden je beide concepten,…kies wat het beste bij jou past.
 

 

Is een doktersverklaring of medische keuring voor het duiken noodzakelijk?

Sportduiken wordt ingedeeld in de categorie intensieve sporten, vooral het hart- en longsysteem worden tijdens duiken belast.
De meeste van ons zullen het duiken echter als ontspannend ervaren.
 

Juist daarom is het verstandig te bepalen of je medisch geschikt bent om te duiken.
 

Een duikmedische keuring of doktersverklaring/gezondheidsverklaring is bij duikcursussen niet meer verplicht.
PADI stelt deze niet verplicht indien men zelf verklaart gezond te zijn en op de zogenaamde Medische Verklaring nergens een “JA” heeft aangekruist, je vindt deze Medische Verklaringen hier:…
– Medische Verklaring voor duikopleidingen
– Medische Verklaring voor proefduik/introductieduik
 

Het kan zijn dat in het buitenland, het duikcentrum toch een geldige doktersverklaring kan eisen voordat je mag meedoen aan hun duikactiviteiten, check dit vroegtijdig bij het desbetreffende duikcentrum.
In sommige landen is het zelfs wettelijk verplicht een geldige doktersverklaring te hebben niet ouder dan 1 jaar.
 
 

Ons advies, er zijn meerdere mogelijkheden
Een eigen verklaring is erg mager. Voor iemand die voor het eerst gaat duiken, kinderen en wat oudere mensen is een keuring echt aan te raden.
Deze eerste keuring draagt er zorg voor dat nieuwe cursisten die perslucht opleidingen gaan volgen, tenminste eenmalig zijn gezien door een arts en gekeurd zijn voor de duiksport.
Gedurende de opleiding tot het eerste persluchtduikbrevet van Open Water Diver wordt extra aandacht besteed aan de medische aspecten van het duiken zodat een ieder na het behalen van dit brevet zich bewust is dat er medische aspecten zijn die bij duiken een gevaar kunnen opleveren voor de eigen gezondheid en de eigen veiligheid en die van je buddy. Een kopie van deze keuring zal worden opgenomen in het cursusdossier (‘Student Record File’). Vóór de eerste buitenduik wordt dit door de instructeurs gecontroleerd.
 

Het verkrijgen van een verklaring dat je medisch geschikt bent om te duiken gaat altijd via een arts. Er zijn meerdere mogelijkheden waarvan de drie meest voor de hand liggende hier worden genoemd:
 

1) Via je eigen huisarts
De eigen huisarts stelt (na onderzoek) een verklaring op dat je medisch geschikt bent om te duiken. Ingeval je alle vragen op de Medische Verklaring met “NEE” hebt ingevuld is dit een goede optie.
 

2) Een sportmedische keuring
Deze keuring zal uitgebreider zijn dan bij de huisarts, zie deze website (www.duikgeneeskunde.nl) voor meer informatie en een lijst van bevoegde sportduikartsen in Nederland.
 

3) Een keuring door een Sportduikarts
Deze optie is vooral bedoeld voor diegene die op hun eigen Medische Verklaring ergens een “JA” hebben ingevuld.
Het voordeel van een sportduikarts is dat deze gespecialiseerd is in de duikmedische aspecten van het het duiken en ingeval van klachten of medicijn gebruik een advies kan geven hoe hiermee om te gaan in relatie tot de duiksport.
Vaak zijn sportduikartsen zelf ook duikers.
 

De keuringen zijn, afhankelijk van het oordeel van de arts, tussen de 1 en 3 jaar geldig.
(Actieve PADI instructeurs en PADI Divemasters moet zich elk jaar laten keuren.)
De Nederlandse Vereniging voor Duikgeneeskunde adviseert op haar website voor alle duikers een keuring elke 3 jaar en boven de 50 jaarlijks.
 

Een geheel of gedeeltelijke vergoeding door de zorgverzekeraar is mogelijk, meestal vanuit de aanvullende verzekering.
 

Op de website van Duikkeuring.nl is ook veel informatie te vinden over dit topic.
 

 

Wat betekent SCUBA?

SCUBA is een afkorting van Self Contained Underwater Breathing Apparatus, het is de internationale term voor een persluchtapparaat zoals dat wordt gebruikt door duikers.
 

Het bestaat uit een duikfles met een samengeperst gas, meestal Lucht anders Nitrox of Heliox met veelal de druk van 200 tot 300 bar en een ademautomaat die de druk terugbrengt naar een druk afhankelijk van de waterdiepte, de hydrostatische druk.
 

De ademautomaat bestaat uit 2 hoofddelen, de 1e trap en de 2e trap, verbonden door een flexibele slang. De 1e trap, die direct op de fles duikfles geschroefd wordt, reduceert de hoge luchtdruk uit de fles tot een middendruk (meestal ongeveer 8-10 bar).
De 2e trap, met daaraan het mondstuk reduceert de middendruk naar de heersende omgevingsdruk in het water. Hierdoor ontvangt de duiker ademgas van de juiste druk.
 

Het eerste Scuba-apparaat stamt uit 1943 en is ontworpen en gebouwd door Emile Gagnan en Jacques-Yves Cousteau.
Zij noemden hun apparaat de aqualong, wat later de merknaam Aqua-Lung werd. (bron: Wikipedia)
 

 

Hoelang kun je met een duikfles onderwater blijven?

Daar is geen eenduidig antwoord op te geven omdat niet iedereen even rustig ademt en omdat je meer lucht verbruikt op diepte. Daarom beschikken duikers over een manometer die precies aangeeft hoeveel lucht er in hun duikfles zit. Over het algemeen kunnen duikers in rustig en warm water met een diepte van 5-10 meter ongeveer een uur doorbrengen met een gemiddelde duikfles.
 

 

Hoe diep kan een mens duiken?

Scuba Diving – 332m
Op 18 September 2014, heeft PADI Instructor Ahmed Gabr het diepterecord (=wereldrecord) verbroken met zijn duik naar een diepte van 332 meter, de afdaling duurde 14 minuten,…de opstijging bijna 14 uur!
Klik hier voor zijn eigen verhaal over de ervaring waarmee hij een vermelding heeft gekregen in het Guinness Book of Records.
 

Kijk voor meer Scuba Diving records op www.scubarecords.com.
 

Free Diving – 214m
Free Diving kent vele vormen en bijbehorende records, het diepterecord bij ‘No Limits Apnea’ is 214 meter en staat op naam van Herbert Nitsch en het record ‘Static Apnea’ is 11.35 minuten en staat op naam van Stéphane Mifisud.
 

UPDATE 21.09.2015:
De Nederlandse Freediver Jeanine Grasmeijer won goud op de WK Freediving op Cyprus, zij dook op 1 ademhaling naar 82 meter!
UPDATE 08.09.2016: Wereldrecord freediven door Jeanine Grasmeijer verbroken, 92m!
 

Kijk voor alle Free Diving records op www.aidainternational.org.
 

Er zijn veel andere records zoals de diepste grotduik, de diepste wrakduik, de langste (zoutwater)duik en de diepste goochelshow in open zee.
 

 

Is duiken gevaarlijk?

Duiken is niet gevaarlijk maar er zijn potentiële gevaren, daarom heb je ook een passende training nodig.
 

 

Hoe werkt de ademhaling van de mens?

Bij de ademhaling of respiratie stroomt er lucht naar en van de longen, via de neus of mondholte, de luchtpijp (trachea), de luchtpijpvertakkingen en de bronchioli naar de longblaasjes of alveoli waar de gasuitwisseling plaatsvindt, waarbij zuurstof vanuit de lucht wordt opgenomen in het bloed en koolstofdioxide wordt afgegeven aan de lucht. De zuurstofarme en koolstofdioxiderijke lucht wordt vervolgens weer uitgeademd door de neus of de mond. Door de ademhaling vindt gaswisseling plaats die essentieel is voor het leven. Als deze niet plaatsvindt volgt verstikking.
 

Het ademhalingsproces:
Ademhaling gebeurt meestal onbewust maar men kan ook bewust in- en/of uitademen of de adem even inhouden.
De onbewuste inademing gebeurt door een impuls vanuit het ademhalingscentrum in het verlengde merg van de hersenstam. Als de longen zijn uitgerekt valt deze impuls weg en kan de uitademing beginnen.
De koolstofdioxideconcentratie is de prikkel waarop het ademcentrum reageert. Stijgt deze concentratie, dan wordt krachtiger geademd om de concentratie terug te brengen op het optimale niveau. Met ademhalingsspieren worden die spieren bedoeld die de adembewegingen verzorgen. Dit zijn het middenrif, de spieren van de buikwand, de tussenribspieren en de supra-claviculaire (boven het sleutelbeen gelegen) spieren. Zij worden gebruikt bij het inademen of bij het actief uitademen.
Bij het inademen maken de spieren het volume van de borstholte groter, zodat de longen, die zich in deze borstholte bevinden, uitzetten. De druk in de borstholte wordt dan lager dan die van de buitenlucht, waardoor de lucht in de longen stroomt. Bij het uitademen ontspannen de spieren zich en door de elasticiteit van de longen, borstkas en buikwand wordt het volume van de longen weer kleiner, wordt de druk in de longen hoger en zal de lucht weer naar buiten worden gestuwd.
In rust wordt er 400-500 ml lucht ingeademd met een frequentie van 12 tot 15 keer per minuut, dat is dus ca 7 liter lucht per minuut, is ca 450 liter per uur.
 

Bij een volwassene wordt hierbij gemiddeld 300 ml zuivere zuurstof per minuut door de longen opgenomen.
Tijdens de ademhaling wordt de lucht door neusharen vrijgemaakt van stofdeeltjes; fijnere deeltjes zoals bacteriën, schimmelsporen of virussen blijven kleven in het slijm dat zich op de oppervlakte van neusholte, luchtpijp en bronchiën bevindt. Daarnaast wordt door het slijmvlies de lucht vochtig gemaakt en verwarmd. Verder stroomt de lucht langs het reukslijmvlies en wordt dus tijdens de inademing gecontroleerd.
 

Middenrif- en borstademhaling:
De middenrifademhaling of buikademhaling, is het vergroten van het borstholtevolume door het naar beneden trekken van het middenrif richting buik. Men ziet de buik uitzetten bij het inademen.
Bij de borstademhaling zijn het de tussenribspieren die het volume van de borstholte vergroten door de ribben omhoog en daardoor naar voren te trekken. Doorgaans zal daarna passief uitgeademd worden, bij actieve uitademing trekken andere tussenribspieren de ribben weer naar beneden.
Bij borstademhaling ziet men vooral de borstkas voorwaarts en omhoog bewegen. In de praktijk is de normale ademhaling een combinatie van beide.
Bij ernstige benauwdheid, zoals astma, wordt het aandeel van de borstademhaling groter en worden, om het volume van de borstholte verder te vergroten, nog meer spieren gebruikt: de schouders worden onder meer opgetrokken. (bron: Wikipedia)
 

 

Wat wordt bedoeld met ´duikersverwarming'?

Na de duik is de eerste gang van veel duikers die naar het toilet, als het al niet te laat is. Waarom bij het duiken een sterke aandrang ontstaat, die ook gevaarlijk vloeistofverlies tot gevolg kan hebben. Elke duiker zal wel eens hebben geconstateerd dat je bij het duiken eigenaardig genoeg vaak nodig moet plassen. Na dertig tot 45 minuten ontstaat een onweerstaanbare aandrang, die het inhouden bijna onmogelijk maakt. Dit verschijnsel wordt door de duikmedici “duikersdiurese”, maar door duikers ook wel besmuikt ‘duikersverwarming’ genoemd.
 

Maar hoe ontstaat dit interessant verschijnsel?
De sleutel tot het raadsel bevindt zich in de vloeistofhuishouding in het lichaam: deze is aan het leven op het land aangepast en wordt door het verschijnsel duikersdiurese verschillende malen om de tuin geleid. Het bloedvolume en de vloeistofhuishouding staan voortdurend onder controle. Als het bloedvolume afneemt, moet het vloeistofgehalte worden aangevuld; je krijgt dorst. Als het bloedvolume hoog is, wordt vloeistof afgevoerd en uitgescheiden. Deze taak rust op de nieren en de blaas. De meetpunten die het bloedvolume controleren, bevinden zich in de boezems van het hart. Als deze vol en uitgezet zijn, komen signaal stoffen vrij, die de nierfunctie prikkelen en daardoor de urineproductie verhogen: door het uitscheiden van vloeistof wordt het bloedvolume verkleind. Als het desbetreffende hartgedeelte slap en weinig gevuld is, wordt de urineproductie afgeremd en ontstaat een dorst gevoel. Het centrale meetpunt van de volumecontrole bevindt zich dus in de borstkas.Volgens de wet van de zwaartekracht zakt altijd wat bloed in de aderen van de ledematen, vooral in de benen. Omdat de aderen elastisch zijn, verzamelt zich hier wat bloed, waardoor je bijvoorbeeld bij lang staan of zitten merkt dat je voeten enigszins opzwellen en schoenen beginnen te knellen. Door de nauwkeurige afstelling van het volume wordt dit echter door het lichaam opgevangen, omdat het hier een normale situatie betreft.
 

Wat gebeurt er nu bij het duiken?
De duiker bevindt zich onder water in zwevende toestand. Zwevend? Nee, slecht gewichtloos, wat betekent dat de zwaartekracht nog steeds invloed op de duiker heeft, wat slechts voor een deel door de opwaartse druk wordt gecompenseerd. De meeste duikers nemen tijdens het duiken een enigszins schuine positie in, met het hoofd iets lager dan de voeten. Omdat de zwaartekracht nog steeds invloed uitoefent, hoewel duidelijk verminderd, verzamelt zich in de diepergelegen lichaamsdelen meer bloed. Hoewel dit effect zich slechts zwak manifesteert, ontstaat een bloedtoename in de borstkas. Het regelsysteem krijgt dan de indruk dat het volume te groot wordt. Om dit vermeende euvel te verhelpen, volgt een signaal naar de nieren urine te produceren. Maar het om de tuin leiden van de bloedvolumecontrole vindt ook al eerder op het land plaats. Een goed natpak zit lekker,maar wel nauw. Al tijdens het aantrekken van het pak wordt door het elastische, maar nauw zittende neopreem, bloed uit de aderen van de benen in de richting van de borstkas geperst. Dan ga je het water in, totdat je er ongeveer tot aan je heupen in staat, trek je je vinnen aan en bepraat de laatste details met je buddy. Tegelijkertijd drukt het omringende water echter nogmaals op de aderen van je onderlichaam, opnieuw ontstaat een verhoogde bloedtoevoer naar de borstkas en opnieuw bedriegt het thans bekende mechanisme het systeem; de nieren produceren urine. Duikersdiurese is dus geen duikerslatijn en heeft ook niets met ontbrekende wilskracht te maken. Integendeel, het is het logische gevolg van verschillende mechanismen, die bepaalde fysiologische processen in de war sturen en tot een compensatieprikkeling leiden.
 

Gevaarlijk vloeistofgebrek
Elke duiker heeft na het duiken een te laag bloedvolume. De duikersdiurese is een belangrijk oorzaak van de afname hiervan, maar ook vochtverlies door ademgas, dat droog in-,maar verzadigd van waterdamp wordt uitgeademd of duikersdiureseversterkende factoren zoals alcohol en cafeïne spelen een grote rol. Bloed is echter het belangrijkste transportmedium voor de stikstof, die uit de weefsels vrijkomt en naar de longen moet worden afgevoerd. Een afname van het bloedvolume heeft dus tot gevolg dat minder stikstof kan worden afgevoerd en dat het partiële stikstofgehalte sneller drastisch kan oplopen, waardoor belvorming en daarmee een decompressie-ongeval kunnen ontstaan. Bij een duikongeval is daarom behalve een snelle zuurstofverstrekking ook het aanvullen van het volumeverlies belangrijk. DAN beveelt aan, personen die duidelijk bij bewustzijn zijn en bij wie het slikvermogen intact is, binnen een uur na het onstaan van het ongeval een liter waterige vloeistof (geen alcohol!) te laten drinken. Aanbevolen worden bijvoorbeeld electroliethoudende, isoton sportdrankjes. Maar in een noodgeval is in principe elke niet alcoholische vloeistof geschikt.
 

 

Kun je duiken als je een bril of contactlenzen draagt?

Ja,…je contactlenzen kun je over het algemeen inhouden, je loopt net als bij zwemmen wel de kans ze kwijt te raken. Draag je een bril dan zou je een duikmasker met verstrekte glazen kunnen overwegen. (zie www.proteye.nl)
 

 

Kun je duiken bij onweer?

De adviezen om bij onweer niet te schuilen onder een boom of niet in het midden van een open veld te staan zijn genoegzaam bekend. Wat gebeurt er echter wanneer de bliksem inslaat in water? Welke gevolgen heeft zo’n inslag voor zwemmers, duikers en het mariene leven? hoe moet je hiermee omgaan?
Het antwoord voor zwemmers en duikers luidt: vermijd zwemmen en duiken vóór, tijdens of onmiddellijk na onweer.
 

Wat gebeurt er als de bliksem inslaat op een zoetwatermeer?
Onweer behoort inderdaad tot de gevaarlijkste weertypen om in te duiken. Maar het is een feit dat zuiver water geen stroom geleidt. Water is een moleculaire stof, dat gevormd is uit de “niet-metalen” waterstof en zuurstof. Als bliksem inslaat op een zoetwatermeer, dan zal de stroom zich vooral over het oppervlak verspreiden. Dat geldt niet voor zout water of vervuild water. In deze watertypen kunnen de zweefdeeltjes (zout, metalen, vuil) de stroom opnemen en doorgeven aan elkaar. Blikseminslag verloopt daar dus anders en verdwijnt in schoon, zuiver zoet water de inslag minder de diepte in. Als je verder weg komt van het inslagpunt, neemt ook de stroomsterkte snel af. Dat betekent dat vissen en duikers in zoet water, onder water, weinig last hebben van bliksem. Ben je aan de oppervlakte, dan is bliksem het grootste risico op en nabij het inslagpunt.
 

Wat gebeurt er als de bliksem inslaat op zee?
Zeewater heeft goede geleidende eigenschappen. Als gevolg van het skin effect neemt de stroomdichtheid van een elektrische wisselstroom die door een geleider loopt, exponentieel af met de diepte.
Het inslagoppervlak gedraagt zich m.a.w. als een huid (“skin”). Dit fenomeen doet zich met name voor bij hoge stroomfrequenties, zoals bij blikseminslag. Het merendeel van de stroom zal zich in een dergelijke situatie dan ook aan het wateroppervlak verspreiden. Naarmate de afstand tot het contactpunt – de plaats van inslag – vergroot, neemt de sterkte van de stroom af.
 

Is er dan zoiets als een veilige afstand ten aanzien van een onweer, wil men elektrocutie vermijden?
Moeilijk te zeggen. Tal van factoren zoals stroomsterkte van de bliksem, zoutgehalte van het water, etc. maken immers dat geen twee blikseminslagen gelijk zijn. Bovendien is de exacte locatie van een inslag niet te voorspellen. Zwemmers of duikers die zich aan het oppervlak en dus in de mogelijke stroombaan van de bliksem bevinden, verlaten bij naderend onweer best zo snel mogelijk het water. Op volle zee ben je enkel veilig binnenin een gesloten metalen bescherming (bv. een schip). Deze leidt de bliksem langs de buitenkant af naar het water.
Onder water lijkt de situatie iets veiliger. Het overgrote deel van de stroom verspreidt zich immers aan het oppervlak. Een duiker die zich onder water bevindt, zal waarschijnlijk geen stroomstoot ondervinden. Maar omdat zeewater geen perfecte geleider is, is ook dit niet helemaal zonder gevaar. Al neemt de stroomsterkte af bij toenemende diepte, toch is het moeilijk om een min of meer veilige diepte te bepalen. Elke blikseminslag is nu eenmaal uniek!
 

Bij naderend onweer kun je meren, plassen en zee het best vermijden. Ben je aan het duiken en heb je mogelijkheden, wacht dan met opstijgen tot de bliksem voorbij is. Heb je die mogelijkheden niet, blijf dan kort aan de oppervlakte en ga snel naar de auto/boot. De hoogste punten trekken bliksem aan en bieden bescherming.
 

Kijk hier voor de actuele weerwaarschuwingen: www.knmi.nl
 

(Bron: Koninklijk Meteorologisch Instituut van België, Radar- en bliksemdetectiegroep)